Diagnostyka laboratoryjna

Niekiedy od razu można rozpoznać co dolega zwierzęciu, wystarczy spojrzeć, przeprowadzić wywiad z opiekunem i wykonać podstawowe oględziny i badanie z użyciem stetoskopu. Jednak w niektórych przypadkach konieczne jest przeprowadzenie badań laboratoryjnych, które utwierdzą w podejrzeniach co do rodzaju schorzenia. Diagnostyka laboratoryjna daje także możliwość oceny stanu zdrowia, a w przypadku zwierząt w starszym wieku mogą być elementem profilaktyki. Z reguły to właśnie w wynikach badań laboratoryjnych można wcześnie wykryć pierwsze symptomy choroby i wdrożyć leczenie we wczesnym stadium.

Badanie morfologiczne krwi

Jest jednym z najpopularniejszych badań, które służy ocenie liczby krwinek białych i czerwonych, hematokrytu, czy płytek krwi. Zaleca się jego przeprowadzenie w przypadku diagnostyki wielu schorzeń oraz przed zabiegami operacyjnymi. W ramach świadczeń przeprowadzana jest m.in.: morfologia krwi obwodowej (z rozmazem i bez rozmazu), liczba leukocytów, liczba retykulocytów, obraz leukocytów wg Schillinga, morfologia erytrocytów, OB. Ponadto możliwe jest także przeprowadzenie badań biochemicznych krwi, które pomocne jest w ocenie funkcjonowania narządów. Diagnostyka laboratoryjna w zakresie badań krwi pozwala na wykrycie babeszjozy, niedokrwistości, a także chorób nowotworowych.

Badanie kału i moczu

Materiał pozyskiwany z kału oraz moczu bardzo dobrze nadaje się do przeprowadzenia badań diagnostycznych w warunkach laboratoryjnych, ponieważ dostarcza szereg informacji o końcowych produktach przemian ustrojowych, a tym samym o pracy organizmu. Pozyskiwane próbki oceniane są pod kątem właściwości fizycznych, chemicznych, jak też analizuje się osad.

Badania tego rodzaju przeprowadza się, gdy zaobserwowane zostaną u zwierzęcia niepokojące objawy, jak: biegunka, wymioty, brak apetytu, częstomocz, krwiomocz, bolesne oddawanie moczu, nadmierne pragnienie, wielomocz, niewłaściwe oddawanie moczu, nieprawidłowy wygląd moczu (gęstość, kolor, pienistość), przy podejrzeniu lub występowaniu choroby nerek lub kamicy nerkowej. Ponadto badania kału i moczu przeprowadzone mogą być u zwierząt z chorobą wątroby, cukrzycą, zaburzeniami hematologicznymi bądź neurologicznymi, zwierząt z nadciśnieniem, pupilów w starszym wieku, jak również z podejrzeniem występowania pasożytów.

Mocz należy pobrać rano przed spożyciem pokarmu i wody, ponieważ ciecz ma wówczas największą gęstość. Kał można pobrać w dowolnym momencie po wypróżnieniu się zwierzęcia. W sytuacjach, w których pobranie próbki do badań jest trudne do wykonania lub badania wymagają specjalnych warunków pobierania, czynność tę może przeprowadzić weterynarz np. poprzez pobranie kału bezpośrednio z prostnicy zwierzęcia, poprzez pobranie moczu za pomocą ręcznego „wyciskania” pęcherza moczowego, cewkowanie lub nakłucie pęcherza moczowego.