KLESZCZE przenoszą choroby zakaźne psów

Babeszjoza - Piroplazmoza

Babeszjoza psów powodowana jest przez pierwotniaki, bytujące wewnątrz erytrocytów: Babesia canis sp. oraz coraz częściej przez Babesia gibsoni, którego zasięg występowania w Stanach Zjednoczonych oraz w Europie stale się poszerza.

Patogeneza babeszjozy [Babesia canis canis i Babesia gibsoni] (w tym objawy kliniczne) związana jest z postępującą anemią hemolityczną. W przebiegu znacznie cięższej choroby, której przyczyną jest Babesia canis rossi może dochodzić do wstrząsu z towarzyszącym niedotlenieniem i spadkiem ciśnienia oraz zespołem rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), uogólnionej reakcji zapalnej oraz upośledzenia funkcji wielu narządów. Nasilenie procesu chorobowego jest ponadto uzależnione od gatunku wektora biologicznego (kleszcza), jak również wieku, rasy oraz statusu immunologicznego psa.

Na obszarach endemicznych powszechnie notuje się występowanie przebiegających przewlekle zakażeń B. canis bądź B. gibsoni. Choć dotknięte nimi zwierzęta wydają się być klinicznie zdrowe, a objawy kliniczne manifestują się u nich jedynie pod wpływem silnego i/lub przewlekłego stresu, to jednak stanowią one rezerwuar zarazków dla zwierząt podatnych na zakażenie, a ponadto ich sprawność fizyczna utrzymuje się na poziomie niższym niż optymalny.

Erlichioza

Erlichioza psów powodowana jest przez riketsje, przenoszone przez kleszcze. Mikroorganizmy te umiejscawiają się wewnątrzkomórkowo i u psów bytują, jak wykazano, wewnątrz monocytów, granulocytów oraz płytek krwi. Obecnie rozróżnia się trzy grupy genetyczne riketsji z rodzaju Ehrlichia. Do grupy genetycznej III zalicza się E. canis odpowiedzialną za wywoływanie choroby występującej powszechnie na obszarach tropikalnych i klimatu umiarkowanego.

Powszechnie notuje się utrzymującą się przewlekle podkliniczną postać zakażenia powodowaną przez erlichie, ulegające sekwestracji w tkance śledziony. W następstwie utrzymującej się długo infekcji może rozwinąć się zagrażająca życiu przewlekła postać erlichiozy o poważnym przebiegu, którą wiąże się z nieodwracalnym uszkodzeniem szpiku kostnego. Erlichioza przebiega ciężej u pewnych ras (np. u owczarków niemieckich oraz u zwierząt młodszych). Jednakże na przebieg choroby mogą wpływać również zakażenia towarzyszące, poziom odporności oraz zmienność pomiędzy różnymi szczepami drobnoustroju.

Borelioza - choroba z Lyme

Borelioza psów wywoływana jest przez krętki, Borrelia burgdorferi sensu lato, przenoszone przez kleszcze z rodzaju Ixodes. Przyczyną choroby u ludzi są co najmniej cztery warianty genowe bakterii, których występowanie notuje się głównie na półkuli północnej. W Europie Północnej obszar, na którym notuje się przypadki boreliozy, stale się powiększa, a zakażone drobnoustrojami kleszcze Ixodes ricinus występują obecnie powszechnie na obszarach miejskich. W przeciwieństwie do Europy, gdzie notuje się obecność kilku gatunków Borrelia, w Stanach Zjednoczonych występuje tylko jeden Borrelia burgdorferi sensu stricte.

Mimo, iż na obszarach endemicznych u znacznego odsetka psów stwierdza się obecność przeciwciał, to u niewielu z nich pojawiają się objawy kliniczne. Borrelia przyczynia się do uszkodzenia tkanek stawów. U psów powszechnie notuje się utrzymywanie się zakażenia bakteriami z rodzaju Borrelia nawet po zastosowaniu antybiotykoterapii. Mikroorganizmy te ulegają sekwestracji w skórze, tkance łącznej, stawach oraz CSN. Do reaktywacji zakażenia w wyniku zaostrzenia drzemiącego procesu chorobowego może dochodzić u zwierząt z osłabionym układem immunologicznym bądź w przypadku zakażeń towarzyszących.

Grupa gorączek plamistych

Gorączka plamista Gór Skalistych jest notowaną u psów oraz ludzi chorobą o potencjalnie śmiertelnym przebiegu, powodowaną przez zlokalizowane wewnątrzkomórkowo bakterie Rickettsia rickettsii. Występowanie tego gatunku riketsji notuje się w Stanach Zjednoczonych, Ameryce Środkowej oraz Południowej, gdzie przenoszony jest on odpowiednio przez kleszcze rodzaju Dermacentor, Rhipicephalus oraz Amblyomma.

Wykazano ponadto, że Rickettsia conorii, czynnik chorobotwórczy gorączki kleszczowej afrykańskiej notowanej u ludzi na obszarach Europy południowej, środkowego wschodu oraz Afryki południowej jest również przyczyną zakażeń u psów.

Zasadniczym mechanizmem patologicznym w przebiegu gorączki plamistej Gór Skalistych u psów jest wnikanie riketsji i uszkadzanie przez nie komórek śródbłonka niewielkich naczyń tętniczych oraz żylnych. Choć uważa się, że pierwotną przyczyną małopłytkowości towarzyszącej klinicznie przebiegającej chorobie jest nadmierne zużycie płytek krwi, jednak u psów zakażonych stwierdza się również obecność przeciwciał skierowanych przeciw krwinkom płytkowym. U Springer spanieli dotkniętych niedoborem fosfofruktokinazy oraz u owczarków niemieckich stwierdza się niejako predyspozycje do bardziej gwałtownego przebiegu choroby.

Rozpoznawanie chorób odkleszczowych

Rozpoznawanie przenoszonych przez kleszcze chorób opiera się na połączeniu wyników badania klinicznego oraz badań laboratoryjnych, bezpośrednim stwierdzeniu obecności mikroorganizmów we krwi bądź zakażonych tkankach w badaniu mikroskopowym lub za pomocą technik immunodiagnostycznych, badań hodowlanych, testów serologicznych, badań techniką immunoblotting oraz PCR.

Leczenie chorób odkleszczowych

Leczenie chorób przenoszonych przez kleszcze jest z wielu powodów bardzo trudne, gdyż znaczna część drobnoustrojów zlokalizowana jest wewnątrz komórek, a zjawisko sekwestracji ogranicza przenikanie leku i w efekcie jego skuteczność. Dlatego monoterapia, z zastosowaniem tylko jednego chemioterapeutyku, może okazać się niewystarczająca do zwalczenia zakażenia. Słaba bądź jedynie częściowa odpowiedź na tego typu leczenie może stanowić również odzwierciedlenie obecności zakażeń towarzyszących.

Uzupełnienie:

RECEPTA  NA  KLESZCZE

Obroża KILTIX, firmy Bayer, dzięki unikalnemu połączeniu czynników aktywnych skutecznie chroni przed inwazją kleszczy i pcheł (zabija je). KILTIX, to ochrona pewna, pełna i na cały sezon (6-7 miesięcy). Kleszcze mogą przenosić groźne choroby wirusowe i bakteryjne, zarówno na psy, jak i na ludzi. Kleszcz pobierając krew swojej ofiary wprowadza do ciała ślinę, a z nią wirusy i bakterie chorobotwórcze, wywołujące poważne i często groźne dla życia zwierząt choroby - boreliozę, babeszjozę i kleszczowe zapalenie mózgu. Choroby te są bardzo niebezpieczne i w skrajnych wypadkach mogą doprowadzić do śmierci zwierzęcia.

Za: http://www.kleszcze.com.pl