Zapobieganie kanibalizmowi u drobiu i trzody. Rola minerałów i witamin

Redakcja

23 września, 2025

Kanibalizm wśród zwierząt hodowlanych to problem, który dotyka zarówno drób, jak i trzodę chlewną. Objawia się dziobaniem, podskubywaniem czy nawet gryzieniem współtowarzyszy w stadzie. Kluczowe znaczenie w zapobieganiu tym zjawiskom ma prawidłowe żywienie, bogate w minerały i witaminy, a także stworzenie odpowiednich warunków środowiskowych.

Agresja w stadach kur, indyków czy świń stanowi wyzwanie dla hodowców na całym świecie. Zjawisko to, określane mianem kanibalizmu, niesie poważne konsekwencje – od pogorszenia dobrostanu zwierząt, po realne straty ekonomiczne. Specjaliści podkreślają, że główną przyczyną są błędy żywieniowe i środowiskowe, które sprzyjają stresowi oraz niedoborom składników pokarmowych. Szczególną rolę w profilaktyce odgrywają odpowiednio dobrane minerały i witaminy.

Kanibalizm u drobiu – skąd się bierze?

Pterofagia, czyli wzajemne dziobanie się ptaków, najczęściej występuje wśród kur niosek i bażantów. Do czynników nasilających agresję należą:

  • zbyt duże zagęszczenie w kurniku,
  • niewystarczająca ilość białka, wapnia, witamin i błonnika w diecie,
  • nieodpowiednie natężenie światła,
  • zbyt duże stężenie dwutlenku węgla lub amoniaku,
  • brak grzebaliska i zajęcia dla ptaków,
  • pasożyty zewnętrzne,
  • predyspozycje genetyczne wśród kur wysokonieśnych.

Objawy to głównie wydziobywanie piór, rany z krwawieniem, a w skrajnych przypadkach – zjadanie współtowarzyszy. Problem nasila się zwłaszcza w okresie pierzenia.

Znaczenie diety i suplementacji u drobiu

Niewłaściwe żywienie to jeden z najczęstszych powodów występowania kanibalizmu w stadzie. Pasza uboga w białko i minerały prowadzi do frustracji i agresji. Dlatego hodowcy powinni:

  • stosować pasze bogate we włókno, wydłużające czas pobierania pokarmu,
  • wybierać formę kruszonki lub sypkiej karmy zamiast granulatu,
  • uzupełniać dietę w mieszanki mineralno-witaminowe,
  • korzystać ze specjalnych preparatów ograniczających agresję i dziobanie.

Ważne jest także unikanie odpadków kuchennych i starego zboża, które mogą zawierać mykotoksyny i pasożyty osłabiające zdrowie ptaków.

Oświetlenie i warunki środowiskowe

Odpowiednie zarządzanie światłem w kurniku odgrywa istotną rolę w ograniczaniu agresji. Zbyt silne oświetlenie pobudza ptaki, zwiększając ryzyko dziobania. Najlepiej sprawdza się światło czerwone, które działa uspokajająco i sprzyja znoszeniu jaj. Równie ważna jest wentylacja – nadmiar amoniaku i dwutlenku węgla obniża odporność i nasila stres.

Kanibalizm u trzody chlewnej

Agresja u świń objawia się przede wszystkim ogryzaniem ogonów, uszu czy boków, a także zagryzaniem prosiąt przez maciory. Najczęstsze przyczyny to:

  • zbyt duże zagęszczenie stada,
  • nieodpowiednia wilgotność i temperatura,
  • źle zbilansowana pasza.

Braki w diecie, szczególnie niedobór mikroelementów i witamin, prowadzą do frustracji i ataków na inne osobniki.

Suplementacja i metody wsparcia u świń

W profilaktyce kanibalizmu u trzody chlewnej sprawdzają się specjalistyczne mieszanki mineralno-ziołowe dodawane do paszy. Poprawiają one apetyt, kondycję i odporność zwierząt, a jednocześnie ograniczają agresję. Hodowcy korzystają również z preparatów w formie sprayów o bardzo gorzkim smaku, które skutecznie zniechęcają agresywne osobniki do gryzienia.

Ważnym elementem jest także:

  • szybkie wyeliminowanie ze stada najbardziej agresywnych osobników,
  • konsultacja z lekarzem weterynarii w celu dobrania odpowiednich dawek suplementów,
  • zapewnienie optymalnych warunków środowiskowych w chlewni.

Artykuł promocyjny.

Polecane: